48h a day

Τόσες χρειάζομαι
όλα τρέχουν, αλλά εγώ κουράζομαι.
Θέλω να προλαβαίνω τα πάντα
αλλά να τα απολαμβάνω,
δε θέλω απολάυσεις σφηνάκι.
Θέλω να βλέπω για ώρες φίλους
ανθρώπους που αγαπώ,
ανθρώπους που νοιάζομαι.
Ο χρόνος είναι σχετικός,
αλλα είναι και λίγος.

Για αυτό Θεέ μου,
μπορείς να χώσεις αλλες 24 ώρες
στη μερα μου σε παρακαλώ;

Design & demek....

Less is more..... FUCK NO......

Μα τι λύσσα είναι αυτή πια, γιατί πρέπει τα πάντα να θυσιάζονται στο βωμό του μινιμαλιστικού ιταλικού design στο σπίτι; Όταν μια καρέκλα χάνει την λειτουργικότητα της, άλλα αποτελεί την επιτομή του design τότε κρέμα την στο τοίχο. Ο Donald Judd (minimalist sculptor) έχει πει: Furniture and architecture can only be approached as such. Art cannot be imposed upon then. If their nature is SERIOUSLY considered the art will occur. Δεν κατηγορω την σχεδιατηκή βιομηχανία των Ιταλών, ούτε προτιμώ την κακογουστια απο ενα design-ατο χώρο εργασίας ή σπιτιού, αλλά θέλω την ζεστασιά, και το χρώμα, να είμαι άνετα. Πόσα και demek επιτιδευμένα σπίτια με σκουρόχρωμα επιπλα και λευκούς καναπέδες θα δω ΘΕΕ μου; Λίγο χρώμα, λίγο χαρακτήρα, θέλω να βλέπω τον ιδιοκτήτη στους τοίχους, στα επιπλα, στο μπανιο, στα χαλιά, στην κουζίνα, θέλω ενα σπίτι να έχει χαρακτήρα.

You dont save your soul

Just painting everything in white.

-Ettore Sottsass-

Life is a fucking weirdo.....

Οσο ζουμε θα βιώνουμε εκπλήξεις και αλλαγές σημαντικές στην ζωή μας. Ποτε δεν ξέρεις τι θα σου προκύψει, ποτε και με ποιόν. Ποτε μην λες οτι έχεις βάλει την ζωή σου σε ισσοροπία, σε μια σειρά. Και γω έτσι νόμιζα, αλλα κατάλαβα οτι αυτές οι εκπλήξεις κατα γενικό κανόνα μονό καλό σου κάνουν, γεμίζεις εμπειρίες. ΄Το να είσαι ανοιχτός στις προκλήσεις είναι το φυσιολογικό, να είσαι δεκτικός στις εκπλήξεις. Η ζωή μας δεν είναι εξαρτημα να την εχουμε σε γραμμη παραγωγής. Live free....
PS Αφιερωμενο σε μια φίλη και σε ενα φίλο που μου εδωσαν να το καταλάβω.......
PS# Δε ξερω αν βγαίνει νοημα, ειναι απο καρδιας το κείμενο δεν το επεξεργαστηκα στο παλιοκεφάλι μου. Οπότε αν δεν βγαίνει νοημα καταλάβατε όλοι ποσο fucked up ειμαι....χεχε

Soundtracks

Η μουσική σε πολλούς αποτελεί αναπόσπαστο κομάτι της ζωής τους, πολλες φορές σε σημείο να ντύνουν καταστάσεις μουσίκα δίνοντας χρώμα στην ζωή μας. Είσαι στο αυτοκίνητο ακούς RadioHead-Creap και θυμάσε το προφυλακτηρα του μπροστα που γάμησες τραγουδωντας μαζι με τους υπόλοιπους 5 μέσα σε ενα αυτοκινητάκι. Ακούς Ξυλινα Σπαθια-Στο βράχο και θυμάσαι την 1η χυλόπιτα που πόνεσαι. Αφήστε την μουσική να δώσει χρώμα και πανέμορφες μελωδίες στην ζωή σας, θα σας βοηθάει να μην ξεχνάτε ποτε οτι πέρασε.

Swan Lake Athens.

Πρόσφατα απόλαυσα σε μια από τις θέσεις του απίστευτου ,για τα ελληνικά δεδομένα, Badminton theater την Λίμνη των κύκνων του Matthew Bourne. Ναι είμαι άσχετος, βλάχος θα έλεγα σε αυτού του είδους την τέχνη. Οι γνώσεις μου βασίζονται στα πάρα πολύ βασικά πάνω στην Λίμνη των κύκνων, και σίγουρα ήξερα ότι ο κύκνος και ο πρίγκιπας ενσαρκώνονται από άντρες, αλλά ως εκεί. Έπαθα σοκ, ήταν φοβερό ανατριχιαστικό και συγκινητικό, ο κύκνος αντιπροσώπευε εκείνη την στιγμή τον άπιαστο έρωτα του κάθε ανθρώπου. Βέβαια πολλοί δεν άντεξαν το σοκ ,για τα ελληνικά δεδομένα πάντα, το ότι έβλεπαν τρυφερές σκηνές ανάμεσα σε δυο άντρες και έφυγαν με την πρώτη ευκαιρία γελώντας. Βλέπεται μερικοί σκέφτονται τόσο τετράγωνα που δεν μπορούν να κατανοήσουν τον συμβολισμό σε έναν χαρακτήρα στο θέατρο ή στο τραγούδι, άλλωστε η ιστορία μας στο τραγούδι έχει πολλά τραγούδια «αντρικά» που ερμηνεύονται από γυναίκες.

Όλα αυτά από κάποιον άσχετο του είδους αλλά με αισθητική και σεβασμό στις τέχνες ακόμα και όταν αυτές δεν με αντιπροσωπεύουν.
Αφιερωμένο στην καριόλα που γέλαγε σε όλη τη σκηνή του πάρκου, και ας έδωσε 90 ευρώ για να το δει. Είσαι ζώων μωρή. Εχε χάρη που ήσουν μπάζο.

Έσπασε και αυτή η παρθενιά.

Δεν μπορούσα εγω να λείπω και γω απο αυτή τη νέα μόδα. Μετά απο την προβολή του εν λόγω τρόπου επικοινωνίας στις αντικειμενικές ειδήσεις του Σταρτσανελου, είπα να συμετάσχω και γω μέχρι να βαρεθώ. Με λίγα λόγια είμαι εδώ μονο και μόνο για να γαμήσω τα Μπλοκακια σας μεχρι αηδίας, αλλά και για να βάλω και γω το λιθαρακι μου στην προβολή της φίλης μου Σατγιας (η οπως στο πουτσο προφερεται αυτη η μαλακια) ως πρωτοκλασατο γκομενάκι που απο φωνη μουνι και απο μουνί μουναρα. Οπότε ολοι στις 4 και 11 Φεβρουαρίου στο Blue Cafe, Πατησίων 99 και Χάμιλτον. Ώρα προσέλευσης 9:30- είναι και Κυριακή, την επόμενη δουλεύουμε!! Στο πουτσο μας βεβαια ολοι για απόλυση είμαστε ανυγουεϊ.