Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

april fool's day {me and my BSFE}




xipasmenos


ti kaneis magoulino?

goutsoutsoulino mou

8a peis psemata aurio?

ayrio einai h monh mera pou lew alh8eia

xmm...swsto to pianw to noima

8es logo 1prilias na anebasoume ena koino post??

naiiii!!!!

ti na grapsoume?

xmmmm

????

nomiza idi to eixes skeftei

eimai str8 kai apo katw happy aprils fool day

mipws kai kala oti ....to blog to kaname epeidi xasame se stoixima kai oti eprepe na kanoume gay blog alla telika ola einai psemata kai eimaste str8
kai sto telos aprils

mpa


xmmm na poume oti eimai o james bond?

exexexxexeeee na poume oti eisai willhelm kai gw o sagat

poioi einai autoi?

nta3ei ok

na poume oti o elvis zei?

ma zei

ontws

stis mpaxames

mazi me ti vougiouklaki

oxi h vougiouklaki einai nekrh phga sth khdeia ths

aaaa....

ths trabh3a kai ta malia na sigoureytw oti pe8ane

den tsirikse? fantazesai na to ekanes kai na itan ola psemata kai na tsirize kai na se xastoukize?

oxi thn empodize h teleytaia plastikh ths

aaaa fuck yeah

meta 8a hmoun hrwas

i know!

the man who brought vougiouklaki back

teleio kai 8a vgazes tragoudi i'm bringing vougiouklaki back

im a heroe for you (mode slave from britney bitch)

wow...

3ereis ti???

gia pes

8a mporousame na grapsoume ena wraio keimeno mazi

nai, mes sti malakia!

xioumoristiko gia thn 1april alla epeidh emeis eimaste polu zwa kai bariomaste kai protimame na doume kamia tsonta apo to na grafoume malakies mporoume na anebasoume auto to dialogo kai na dei3oume poso kala paidia eimaste arkei na mhn klasoume

nai alla auto deixnei oti 'we have a life' (?)

we do??? or not???

e, min to analysoume

exoume reeeeeee h zwh mou olh einai ena tsigaro

kai menaaaa!!!!

ax tairiazoume
se agapw mh BSFE

kai gw se agapw bsfe

kalh 1aprilia silly

bitch


Κυριακή 30 Μαρτίου 2008

courage the cowardly dog

O Courage είναι ένα χαριτωμένο ροζ σκυλάκι που ζει με τα αφεντικά του το Γιούστας και την Μιούριελ, σε ένα απομακρυσμένο σπίτι κάπου στο Τέξας. Ο Courage έχει ένα ελάτωμα, τρέμει ακόμα και την σκιά του, και βάση του νόμου του Μέρφυ όλα σε αυτόν θα συμβούν, πνεύματα, τέρατα, μικρόβια που μετατρέπουν τα αφεντικά του σε τεράστια αποκρουστικά πλάσματα. Τότε ο Courage βρίσκει όσο θάρρος έχει και το πολλαπλασιάζει ώστε να σώσει τα αφεντικά του. Και τα καταφέρνει μια χαρά.....


Courages music video



freaky fred episode



watch more episodes and play games here

Σάββατο 29 Μαρτίου 2008

muji scores again

Θες ηχεία να ακούσεις μουσική, ανοίγεις την θήκη βγάζεις τα χαρτόνια, τα ξεδιπλώνεις και τσούπ έχεις 2 ηχεία να συνδέσεις στο ipod σου για να ακούσεις μουσική. Τελείωσες; Τα ξαναδιπλώνεις και τα χώνεις εκεί που δεν θα περίμενε κανείς να χωρέσουν 2 ηχεία!

price 19,95 pounds
order here

Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008

U.I. #1

Στις μέρες μας η κούραση κυριεύει το κορμί μας, η δυσκολία στο να μείνουμε ξύπνοι όσο πάει και μεγαλώνει. Η μέρα μας έχει γεμίσει απο υποχρεώσεις και αρχίζει να τρώει ώρες απο τον ύπνο μας. Για αυτό πρέπει να κοιμόμαστε όπυ μπορούμε ώστε να εξοικονομούμε χρόνο. Οι φίλοι μας οι Ιάπωνες βρήκαν για μια ακόμη φορά τη λύση.

Με αυτό το εξάρτημα μπορείτε να κοιμάστε στο κάθισμα του μετρό χωρίς να κρέμεται το κεφάλι σας και να τρέχουν τα σάλια. Βέβαια θα μου πείτε στης Αθήνας δεν είναι πλάτη στα παράθυρα τα καθίσματα, δε πειράζει κολήστε το εξάρτημα στη καράφλα του παππού πίσω σας. Στο πινακάκι γράφεις την στάση που θες να κατέβεις ώστε κάποιος να σε ξυπνήσει!


Με αυτό το εξάρτημα μπορείτε κυριολεκτικά να κοιμάστε όρθιοι σε κάθε είδους ΜΜΜ ακόμα και σε δημόσιες υπηρεσίες με ουρά μεγαλύτερη των αρουραίων στο tube του Λονδίνου.

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2008

wound-androgyny issue








Aγαπημένο περιοδικό κάθε 3 μήνες, η μόδα φωτογραφημένη όπως ποτέ ξανά.

photography by Louis Decamps
art direction by Charles Adesanya
make-up art by Christina Lutz
hair by Bruno Weppe & wigs by Any-D'avray
digital operator Louis Baquiat

Τρίτη 25 Μαρτίου 2008

Milano è chiuso

Γύρισα, δυτυχώς, τελικά ο revqueer είχε δίκιο τις χρειαζόμουν αυτές τις διακοπές. Δυστυχώς το Πάσχα στο Μιλάνο είναι μια περίοδος όπου όλα είναι κλειστά. Μετα βίας Δευτέρα βρήκα κάποια μαγαζιά ανοιχτά για να ψωνίσω. Γυρίζαμε όλο το Μιλάνο για να πάμε κάπου καλά να βγούμε. Όλα τα καλά μαγαζιά κλειστά, gold D&G, milano vintage bar, cavallicafe, absolute icebar, magazzini generali, όλα κλειστά......

Φοβερό vintage μαγαζί, περίμενε η Α. πως και πως να με πάει εκεί. Κλειστό.

Το σπίτι του Νταλάρα στο Μιλάνο. lol



Eδω δεν θα ήθελα να επεκταθώ, σχεδόν έβαλα τα κλάματα. Απογοήτευση. Και η Vivienne chiuso.







Έφτασε και η μέρα να φύγω, γρήγορα. Πέρασα πολύ ωραία παρόλο που χαλάσαμε ώρες και λεφτα σε ταξί (σημαία στα 6,10 ευρώ), ο κόσμος βέβαια θα μπορούσε να είναι πιο ευγενικός και οι εργαζόμενοι σε club, καταστήματα, και εστιατόρια. Τα κεφάλια μέσα λοιπον.

Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008

Πτήση 1234,56 για Μιλάνο αναχωρεί σε 1 μέρα.



Δεν είμαι εδώ, αφήστε μήνυμα μετά τον χαρακτηριστηκό ήχο.
Αν είναι επείγων καλέστε στο κινητό (ναι λοιπόν αυτή τη φορά θα έχω ρόμινγκ.....)


Τσικιντιγκλονγκ.

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008

Colonial Chad

Μετά απο πρόσκληση του αγαπημένου μου BSFE povofag σας παρουσιάζω το αδελφό συγκρότημα του.

Το νέο μου συγκρότημα είναι οι Colonial Chad, εμπνεύστηκα το όνομα απο τα μαύρα χρόνια της κατοχής του Chad απο Γάλλους, τα οποία ήταν τόσο τραγικά όσο οι μήνες που ο Γάλλος Jan-Col-Pidikoule βιοπραγούσε πάνω στο σοκολατί μου σώμα.

Το άλμπουμ μας ονομάζεται Back at the Chicken Shack και είναι αφιερωμένο στο Jan-Col-Pidikoule που πηδούσε σαν κοτόπουλο.

tracks

  1. Ernie Pitts Αφιερωμένο στο Καναδό ποδοσφαιριστή που αν ζούσα το 50 θα ήταν σίγουρα άντρας μου.
  2. Rock Pigeon Aυτό το τραγούδι το εμπνεύστηκα απο μια κουτσουλιά που έφαγα στο κεφάλι στην κεντρική πλατεία του Περιστερίου. Τι στο διάλο είχε φάει δε ξέρω πάντως ακόμα έχω καρούμπαλο.
  3. American Society of Music Arrangers and Composers Και στο Αμέρικα χωρίς γλύψιμο ούτε κασέτα στη λαϊκη δε πουλάς.
  4. Μadera Αφιερωμένο στο Μπάμπη που υιοθέτησε με τον Σάκη ένα μικρό κοριτσάκι και γίναν και οι 2 Μαδέρες (Μαμά-Πατέρας=Μαδέρας)
  5. Mule_Jail Αφιερωμένο σε όλα τα γαιδούρια που πολύ με έχουν ταλαιπωρήσει εδώ και ένα χρόνο.
  6. Arithmetic complexity of the discrete Fourier transform Και τα μαθηματική μουσική είναι.
  7. Benko's Opening Ο Benko έχει τα καλύτερα ανοίγματα. Τόσο καλά που τα έκανα τραγούδι.
  8. Safdarjang_Hospital Eχω κάνει αμέτρητες πλύσεις στομάχου εκεί, του άξιζε ένα τραγούδι αφιερωμένο.
  9. Horka_nad_Moravou To χωριό αυτό στην Τσεχία μου έδωσε την έμπνευση για αυτο το απόλυτα βουΚΩΛΙκο τραγούδι κατάλληλο για άγριο και ζωώδες σεξ.
  10. 3form Η δισκογραφική έκοψε τον original τίτλο........θρίσαμ....
  11. Dangerous-Penny Ford song Όλοι κάνουν διασκευές, δεν θα κάνω εγώ την εξαίρεση.

petrito, moodygirl, revqueer, 1happydot, naf διαβάστε οδηγίες στου gone4sure, και παρουσιάστε μας το δικό σας συγκρότημα!!

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

xipasmenos 2068

Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωϊνο στην γραφική γειτονιά του Γκαζίου, ο κυρ Μπάμπης άπλωνε τα ρούχα στο μπαλκόνι, ενώ ο Νέλη το τραβέλι καθαρίζει φασολάκια για να φάει ο Σάκης που μόλις έκανε μπαλονάκι στην καρδιά και δεν μπορεί να μαγειρέψει. Δύσκολοι καιροί και για μένα, η πίεση στα ύψη, και το πέος μου έχει πέσει πιο πολύ και απο το χρηματιστήριο Αθηνών το 2009. Πήγαινα στο φαρμακείο, εκεί που κάποτε ήταν το sodade στο οποίο γκομένιζα κάθε Σάββατο, τον είδα φορούσε ένα φοβερό vintage dolce & gabana εσώρουχο που φαινόταν κάτω απο το στενό τζην παντελόνι του. Είχε καστανά μαλιά και μάτια στο βαθύ μπλε, το σώμα του ήταν καλογυμνασμένο, με έκανε να αλλάξω την αντίθετη μου γνώμη για την προγραμματισμένη δομή DNA των βρεφών, και ήθελα να βρω την μάνα του και να την συγχαρώ.

Με κοίταξε και χαμογέλασε, θαρρώ πως ήταν χαμόγελο συμπόνοιας για την γριά αδερφή με αποτυχημένη πλαστική στο πρόσωπο και το ροζ μπλουζάκι. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα, ο καταράκτης βλέπεις με ταλαιπωρεί αφου είμαι τόσο χέστης να πάω να κάνω την παλιο-εγχειρηση. Με πλησίασε και με καλημέρισε βοηθώντας με να ανέβω το σκαλοπάτι του φαρμακείου, μπήκα στο φαρμακείο μαζί του αγόρασα τα φάρμακα για την πίεση, για το ζάχαρο, για τον καταράκτη, μία αλοιφή για αιμοροϊδες και ένα στοματικό διάλυμα. Καθώς περίμενα να χτυπήσει ο φαρμακοποιός αυτά μου λέει στο αυτί το τεκνό να πάρω και προφυλακτικά, θα μας χρειαστούνε είπε. Κάτι ξεχασμένο σάλεψε στο παντελόνι μου, πήρα ενα κουτί προφυλακτικά και 3 κουτιά viagra.

Πήγαμε στο σπίτι μου, όλες οι γριες αδερφές λύσαξαν αφού είχαν καιρό να δούνε τέτοιο τεκνό στο συγκρότημα των loft μας στο Γκάζι. Άρχιζαν και θυμόντουσαν εποχές που ξεροστάλιαζαν στο Kazarma περιμένοντας να μπει ενας ωραίος ωστε να τον αρπάξουν. Υou go girl, φώναξε ο Λάκης ο τσουλάκης και το τεκνό και γω κάναμε σεξ για τουλάχιστον 3 ώρες σε κάθε στάση που ήταν της μόδας στο καιρό μου.

Απ' εκείνη τη μέρα το τεκνό ήταν μαζί μου, κάναμε σεξ κάθε μέρα και του αρέσει να είναι απο κάτω, φαντάσου εναν παππού 84 ετών να γαμάει ένα τεκνό ούτε 25 ετών. Η βδομάδα έγινε μήνας, και το τεκνό μου εξιστορούσε την ιστορία του και πως οι γονείς του τον έδιωξαν απο το σπίτι, πράγμα απίστευτο μιας και στο 2068 τα gay ζευγάρια άμα λαδώσουν το κρατικό μηχανισμο (κάποια πράγματα δεν αλλαζουν ποτέ) μπορούν να μεγαλώσουν ένα παιδί. Άρχισα ο κακόμοιρος να συμπονάω το τεκνάκι, ήθελα να το αποκαταστήσω, να μπορέσει να ορθοποδήσει στη κοινωνία αυτή. Πήρα την απόφαση, τον πήγα σε συμβολαιογράφο και έκανα αυτό που δεν είχα σκοπό να κάνω ποτέ στην ζωή μου. Υπογράψαμε το περίφημο συμβόλαιο, μετά για να με ευχαριστήσει πήγαμε σπίτι. Η καύλα στον αέρα ήταν απερίγραπτη, μου ζήτησε να κάτσω να με (μπιπ μπιπ) αμέσως είπα ναι, ήταν ωραία αίσθηση και είχα καιρό να το νιώσω. Ήμουν για λίγο στα ουράνια καθώς το εργαλείο του παλλόταν μέσα στο γερικό μου κορμί. Ένας πόνος όμως ξαφνικά μου έκοψε κάθε χαρά, ένας φριχτός σφάχτης στη καρδιά που μου έριξε το πάθος.

Στην κηδεία μου δεν ήρθε, γλένταγε με τα χρηματά μου στην Μύκονο. Τα ανηψάκια μου κλαίγαν με λυγμούς, που να ήξεραν οτι ο αγαπημένος τους θείος την πάτησε όπως την έπαθε και ο ξαδερφός μου απο την Ρουσταλβα την ρωσίδα. Τελικά gay και str8 άμα γεράσουμε το ιδιο μαλάκες γινόμαστε!

Συμβόλαιο

  • 3 στους 10 αυτή τη στιγμή κάνουν σεξ σε στάση ιεραποστολική.
  • 5 στους 20 αυτή τη στιγμή ερωτεύονται.
  • 34 στους 40 κάνουν την ανάγκη τους.
  • 68 στους 200 θα ψήφισαν Αλέξη Τσίπρα αν γινόντουσαν αύριο εκλογές.
  • 2 στους 3 δεν ξέρουν αν είναι ικανοποιημένοι απο την ζωή τους.
  • 5 στους 13 έχουν δυσκοιλιότητα
  • 9 στους 10 νομίζουν οτι η Vivienne Westwood είναι δρόμος χωριό στο Κεντάκυ.
  • 8 στους 10 ομοφυλόφιλους φοβούνται να εκφράσουν την σεξουαλικότητα τους στο στενό τους περιβάλλον.
  • 9 στους 10 ομοφυλόφιλα ζευγάρια άμα μπορούσαν αυτή τη στιγμή θα υπέγραφαν συμφωνητικό συμβίωσης. Απο τους 9 οι 8 θα το έκαναν κρυφά.

Είναι δικαίωμα μας να μπορούμε να έχουμε την δυνατότητα να υπογράψουμε το περίφημο "συμβόλαιο". Αλλά με το να το απαιτούμε πίσω απο μια οθόνη δεν έχει κανένα νόημα. Ούτε να το απαιτούμε με "ομοφυλοφιλικές διαδηλώσεις" aka GayPride. Άμα δεν αποδεχτούμε οι ίδιοι το ότι δεν είμαστε κάτι διαφορετικό, να νιώθουμε άνετα με τον εαυτό μας, να πούμε, και να δείξουμε οτι ο έρωτας δεν έχει φύλο, τότε το "συμβόλαιο" αυτό είναι παντελώς άχρηστο. Πόσοι από όσους ανέβασαν την παράγραφο είναι πραγματικά περήφανοι; Πόσοι κυκλοφορούν χωρίς να ντρέπονται χέρι χέρι με τον αγαπημένο τους στην πλάκα; Πόσοι απο αυτούς που ανέβασαν την παράγραφο ΔΕΝ αρνήθηκαν ερωτήσεις μέσα στην οικογένεια για να αποφύγουν την ένταση μέσα στην οικογένεια;

Σήμερα ένας αγαπημένος φίλος, ο σύντροφός του, και εγώ πήγαμε για φαγητό στη πλάκα. Κρατιόντουσαν χέρι χέρι, ρομαντικό τρυφερό και περήφανο για μένα. Βρώμικο και ανώμαλο για κάποιους άλλους. Αυτοί οι 2 ΝΑΙ μπορούν να απαιτήσουν το συμβόλαιο αυτό.

Δεν κατακρίνω την κίνηση αυτή, απλώς νομίζω οτι η gay κοινωνία και γενικώς η κοινωνία μας πρέπει να ωριμάσει λίγο ακόμα. Αυτό δεν θα το καταφέρουμε με καμία ανώνυμη κινητοποίηση, αλλά με το να αφήσουμε να δούνε οτι δεν είμαστε κάτι διαφορετικό.

Παλέυω να δείξω στην οικογένεια μου οτι δεν είμαι κάτι που τους ντροπιάζει. Προσπαθώ να έχω το κεφάλι ψηλά όταν ο πατέρας μου αναφέρει πόσο πολύ έχει απογοητευτεί απο μένα. Προσπαθώ να δείξω οτι δεν είμαι ανώμαλος. Προσπαθώ να ορθοποδήσω σε ένα περιβάλλον που κατακρίνει και απαγορεύει καθημερινά την "διαφορετικότητα" μου αυτή. Δε πιστεύω οτι ένα χαρτί θα μου προσφέρει κάτι παραπάνω. Προσπαθώ να αφήσω το κόσμο να δει οτι είμαι ένας άνθρωπος σαν αυτούς που αγαπάει όπως αυτοί.
Άμα καταφέρω να ξεπεράσω και το τελευταίο μου κόμπλεξ τότε ΝΑΙ θα απαιτήσω το συμβόλαιο.

Δε θέλω κάποιος να πάρει προσωπικά την άποψη μου, είναι απλά η αντίληψη μου για το σύλονο που συμπεριλαμβάνει και μένα. Άλλωστε κάποιοι απο όσους το ανέβασαν είναι φίλοι, κάποιοι άτομα που συμπαθώ (και έχουμε πιει και μια μπύρα βρε αδερφέ) και τους άλλους δεν τους γνωρίζω καν.