pride & prejudice

Δύο λέξεις που διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους, οι οποίες όμως είναι σαν το γιν και το γιανγκ, συμπληρώνει η μια την άλλη, και συνυπάρχουν στην κοινωνία μας. Πάρτε σαν παράδειγμα τον περήφανο "κλάδο" των ομοφυλοφίλων της Ελλάδος, γιατί νομίζω οτι είμαστε το τέλειο παράδειγμα της συνύπαρξης αυτών των δύο εννοιών. 

Από τη μία όλοι ξέρουμε οτι οι Έλληνες ομοφυλόφιλοι είμαστε οι πιο περήφανοι κρυφοί πούστηδες που πατάνε σε αυτή την γη. Είμαστε τόσο καλά με τον εαυτό μας, και τόσο περήφανοι, που έχουμε ξεπεράσει το στάδιο coming out γιατί πολύ απλά δεν αφορά κανέναν τι κάνω στην ζωή μου και στο κρεβάτι μου, οπότε δεν υπάρχει κανένας ακριβώς λόγος να λογοδοτήσω σε φίλους και οικογένεια. Απο την άλλη είμαστε πολύ περήφανοι να βγάζουμε τσάρκα το σώμα μας, τον πούτσο και κώλο μας, προς αναζήτηση κάποιου αντίστοιχου με μας άντρα. Η περηφάνια μας δεν επιτρέπει παρελάσεις και συμπεριφορές ανάρμοστες στο προφίλ του Έλληνα ομοφυλόφιλου, διότι τα pride είναι για "κραγμένες" και για όσους θέλουν να ψωνίζονται σε daylight συνθήκες και όχι στα σκοτεινά στέκια.

Και από την άλλη έχουμε την προκατάληψη, με απλά λόγια την απομάκρυνση και αποφυγή ανθρώπων που δεν πληρούν τα όρια που έχουμε βάλει στο προφιλ του romeo. Όλοι φαντάζομαι έχουμε δει ατάκες τυ στυλ "arren 4 same, oxi kragmenes klp xenerono". Έχω αρχίσει να νιώθω οτι όποιος νιώθει ο εαυτός του, και εκφράζει την σεξουαλικότητα του όπως ο ίδιος επιθυμεί, είναι για την κοινωνία αλλά και για τους ομοφυλοφίλους ένα μείασμα και ντροπή. Προφανώς τέτοιου είδους συμπεριφορές πληγώνουν την περηφάνια μας.

Κάποτε μου είπαν "Μ'αρέσει που είσαι gay νορμάλ και όχι κραγμένος" θα προτιμούσα να αρέσω περισότερο επειδή είμαι εγώ!!

Ποστ ατ λάστ

Καιρό είχα να γράψω, θα μπορούσα πολλά να πω για το καλοκαίρι που πέρασε, τις τέλειες διακοπές, τα γκομενικά μου, τον Ποσειδώνα που μου χει γαμήσει το σύμπαν, αλλά η αλήθεια είναι οτι σήμερα θέλω να πω 2 πράγματα:

• Πρώτη του μηνός βγαίνει το αγαπημένο μας screw με στήλη δική μου, ξεκινώ με αμφιβολία για την ποιότητα των γραπτών μου, αλλά με σιγουριά οτι είναι αληθινά.
• Σήμερα πέθανε η Σπεράτζα Βρανά, μια κομπάρσα στις ταινίες, αλλά για μένα η πιο πραγματική ελληνική φιγούρα στο ελληνικό σινεμά. Ένας γνήσιος μάγκας που άκουσα να λέει όταν ήμουν μικρός "Μάθε μπιρίμπα να χεις ωραία γεράματα", θα παίζω στα 70 μου μπιρίμπα και θα σε θυμάμε ρε Σπεράτζα!! Στα 81 σου το προλαβες το Τραμ το τελευταίο..

Ίσως ακούγεται χαζό να έχω τέτοια αγάπη για την Σπεράτζα, αλλά είναι ένας άνθρωπος που θα ήθελα να έχω στην ζωή μου....

Σοκ, σοκ, σοκ

Ας μου εξηγήσει κάποιος τι σημαίνει αν σε ένα όνειρο δεις μαζί, Καρβέλα, Βίσση, και Βανδή;

Είμαι σε κατάσταση σοκ...

1nuitστέκομαι.....

Κυριακή 19 Ιουλίου

Ο αγαπημένος μου φίλος Παύλος λέει οτι τον τελευταίο καιρό έχω γίνει πολύ φλώρος μπλόγκερ κ μιλάω για τα εσώψυχα μου.

Επειδή και αυτό το ποστ δεν ξεφεύγει απο τη νέα τάση, έχω να πω στον Παύλο "Αϊ στο διάλο ρε μαλακά, επειδή είσαι συ str8 μαλάκας τύπου φάση σκληρός άντρας, μην το διαβάσεις......"

Καλό παιδί ο Παύλος αλλά αρκείτε στον ανδρικό τρόπο συμπαραστασής, δηλαδή απαλή γροθιά στο μπράτσο........(σε αγαπάω ρε φίλε)

Άσχετο το παραπάνω....αλλά χρειαζόταν για να ξεχαστώ λίγο.

Αλλά γουατέβερ ντουντ, ι ντοντ γκιβ ε σιτ.........

Σήμερα λοιπόν μπορώ να πω οτι ολοκληρώθηκα σαν άντρας.....έκανα την πρώτη μου ξεπέτα!!

Ω ναι, απ' εκεί το φερνα, το πήγαινα εκεί, και το πήρα απόφαση. Απλά σεξ, με τύπο απο romeo, συνάντηση σεξ, καλό σεξ μάλιστα οπότε θεωρούμε απο τους πολύ τυχερούς. Μάλλον δεν το έθεσα καλά, απο τεχνικής πλευράς ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΞ EVER........και τελείωσα τσιγαράκι, ψιλοκουβεντούλα, κοιτάζω ρολόϊ, ούφ άργησα, και δουλειά αύριο....ναι ναι γμτ πρέπει να φυγω, γειά σου, χάρηκα, nice fuck.....

Μπάινω στο αμάξι, περήφανος που κατάφερα τον διαχωρισμό του σεξ απο το συναίσθημα, οδηγώ φτάνω Γαλατσίου, βάζω τα κλάματα. Δεν κατάλαβα γιατί, αλλά κατάλαβα οτι μια ταινία σε ένα θερινό σινεμά με τους φίλους μου θα ήταν πολύ καλύτερο απο το καλό σεξ. Ένιωσα αργότερα ένα μεγάλο κενό, δεν το μετάνιωσα, ούτε τα έκρινα, απλά διαπίστωσα οτι δεν κάλυψε καμία απολύτως ανάγκη μου. Είμαι αγκαλίτσας γαμώτο, τι να κάνουμε;

ΥΓ Έγινα 26 ετών, πέρασα το ψυχολογικό μου όριο των 25.......που σημαίνει οτι σε ξίπικα χρόνια είμαι ενήλικας πλέον, για αυτό έπρεπε να κάνω και την ξεπέτα λίγο πριν περάσω την γραμμή των 26.......πλέον είμαι έτοιμος να αποκατασταθώ.....

Βαβουροπατάτες........

Ρε συ, τα αγαπημένα μου κινούμενα σχέδια, πλήρης ταύτιση με τον χοντρούλη!!!!

pyssla

ρολόϊ τοίχου

βραχιόλι, και 2 σκουλαρίκια.....

in pyssla mode once again, δε λες που βρήκα κέφι και όρεξη και έστω έφτιαξα αυτές τις μαλακίες......ΘΕΛΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!

niente

Σα να έχω αρχίσει να μπαίνω σε mood καλοκαιριού, θα μου πεις βέβαια Ιούλιο μήνα το θυμήθηκες μαλάκα; Εμ, άμα πηγαίνεις διακοπές στις 15 Αυγούστου δεν σε πέρνει να μπαίνεις σε mood νωρίτερα!!!!

Το καλό είναι οτι η Αθήνα είναι ερωτεύσιμη το καλοκαίρι, με λίγα λόγια έχουμε τιμήσει τις συναυλίες, και την ταράτσα του bios......

Δεν έχω τπτ συνταρακτικό, όπως έχω ξαναπεί είναι περίοδος ποσειδωνίασης για μένα, οπότε είμαι σε μια φάση αφασία, άσε που σκέφτομαι πολύ σόβαρα να στείλω στο διάλο την όλη θεωρία μου για σχέσεις και έρωτες για λίγο καιρό και να ζήσω το καλοκαίρι σαν φυσιολογική αδερφή........στο κρεβάτι δλδ...........

Αυτά με αγάπη και εκτίμηση, ο μελλοντικός τσούλος.......

ΥΓ όλο έτσι λέω και όλο παρθενοπιπίτσα το παίζω!!!!

le vent nous portera

Je n'ai pas peur de la route
Faudrait voir, faut qu'on y goûte....

Γιατί ο δρόμος κάνει ένα ταξίδι σημαντικό, το δύσκολο, το μακρινό, και απρόσιτο έχει ενδιαφέρον. 

Et tout ira bien là

Και εκεί όλα θα είναι όμορφα, ήρεμα. Και θα αποζημιώσει το δύσκολο ταξίδι που μόνος κάνεις.

Génetique en bandouillère
Des chromosomes dans l'atmosphère
Des taxis pour les galaxies
Et mon tapis volant dis ?
Le vent l'emportera

Όλα θα εξαφανιστούν γύρω σου, θα μείνεις μόνος σου σε αυτό το ταξίδι, θα τα πάρει ο άνεμος. Θα παλέψεις με τη μοναξιά, θα ιδρώσεις και θα φοβηθείς μη σε παρασύρει και σένα ο άνεμος.

Tout disparaîtra mais
Le vent nous portera

Και όταν εξαφανιστούν όλα ο άνεμος θα μας πάρει μακριά, και θα φτάσουμε στον άφταστο προορισμό μας. Όλα εκεί θα είναι ξανα-γεμάτα, όλα όσα παρέσυρε ο άνεμος, μαζί και εμείς που μας μετέφερε. Και όλα θα τα βλέπουμε διαφορετικά, θα τα βλέπουμε όπως έπρεπε πάντα σαν ένας. Ο παλιός και ο νέος, ο πληγωμένος και ο δυνατός, ο κατατρεγμένος και ο περήφανος. Θα έχουμε κοινά βιώματα, θα θυμάτε ο ένας τον άλλον.

Θα σε φτάσω, θα σε θυμηθώ, θα σε αγκαλιάσω, θα σε παρηγορήσω, θα σταματήσω να είμαι σκληρός, αυτό το παραθυράκι θα το αφήσω ανοιχτό. Γιατί δεν είσαι ένας ξένος, είσαι εγώ, ένας διαφορετικός Γιώργος που έχω ξεχάσει χρόνια τώρα. Ένα μικρό παιδί ξεχασμένο κατατρεγμένο απο πρέπει, και απο τις "ανώμαλες" σκέψεις διεφθαρμένο είσαι, και γω σαν ο χειρότερος κριτής σε κατηγόρησα για το θάρρος που δεν είχες, και σε έκλεισα τόσο βαθιά. Μα τι έκανα, ένα μικρό παιδί είσαι.

Le vent nous portera...........

pride all year long

Μη βγάζεις το pride απο μέσα σου μόνο μια μέρα το χρόνο.

Κράτα τον απο το χέρι, και άσε να σε κοιτάνε.

Φίλα τον στο μετρό, και ασε να σε κράζουν.

Χούφτωσε του τον κώλο στην Καραγιώργη Σερβίας και γέλα.

Να είσαι πάντα περήφανος, μια μέρα πανηγυριού δεν φτάνει.

Να κάνεις στάση ζωής το οτι δεν είσαι διαφορετικός χρειάζεται......

ΥΓ....που ήσουν κύριε Τσιτιρίδη που σε έψαχνα να σε γνωρίσω; :p

screw me again....

The best screw i'm having lately!!! And my new alter ego....enjoy