Παράλληλες ζωές. episode 1

Η βραχνάδα του τρένου σταμάτησε να νανουρίζει την Σάλυ και αυτή ξύπνησε ενοχλημένη απο την απουσία της γλυκιάς μελωδίας του ταξιδιού. Είχε φτάσει στην νέα της αφετηρία, κατέβηκε απο το τρένο και στάθηκε για ένα λεπτό να ρουφήξει όση περισσότερη υγρασία μπορούσε, έψαξε μέσα στο θαμπό ημίφως να βρει την έξοδο του σταθμού. Η Ελένη, συγκάτοικος της στο Λονδίνο θα την περίμενε στα εκδοτήρια, ήταν και εκείνη πολύ ενθουσιασμένη που θα ξανασυγκατοικουσε με την Σάλυ. Μια νέα αρχή θα έκανε και αυτή, μια νέα αρχή αλλα με αγαπητό και φιλικό άτομο, θα περνούσαν στιγμές ανεμελιάς και ευτυχίας οι δύο τους για μια ακόμη φορά. Όπως τότε στο Λονδίνο, μόνο που στο Λονδίνο ήταν 20 χρόνων, τώρα είναι 30 και με ευθύνες και απαιτήσεις απο την ζωή τους. Δεν τις νοιάζει όμως θα τους χρειαστει και λίγο τρέλα.

Η Ελένη στεκόταν στα εκδοτήρια, έτρωγε τα νύχια της κακό συνήθειο που της το χτύπαγε η Σαλύ συνεχώς, "Αμαν πια ωραία γυναίκα είσαι, τρως τα νυχια σου σα 12χρονο" της είπε γελώντας και αγκαλιάστηκαν κλαίγοντας και οι 2 απο χαρά. Γύρισαν στην ζεστασιά της παλιάς τους ζωής, ότι και να συνέβαινε είχαν η μια την άλλη, μια σίγουρη συμπαρασταση, μια τρυφερή αγκαλια, μια ζεστή κούπα τσαϊ, μια συμπαράσταση.

Πιάσαν τις βαλίτσες και πήγαν να βρούνε ταξί για το σπίτι. Σε όλο το δρόμο η Ελένη παραληρούσε ,όπως πάντα, για το πόσο τέλεια θα περάσουν και πόσο καλό θα της κάνει η αλλαγή. Η Σάλυ χάζευε απο το παράθυρο την καταχνιά που έπεφτε πάνω στην πόλη, και το μάτι της έπεσε σε ένα μελαγχολικό άντρα που καθόταν σε έναν πυργίσκο, "Δε ξέρω γιατί, αλλά σε καταλαβαίνω" μουρμούρισε. "Τι λες καλέ; Έλα φτάσαμε εδώ θα μείνουμε, στην Άνω Πόλη θα την λατρέψεις....." είπε η Ελένη και το ταξί σταμάτησε έξω απο ένα πανέμορφο σπίτι με θέα που της έκοψε την ανάσα.

Παράλληλα ο Αλέξανδρος προσπαθούσε να μην αφήσει τον εαυτό του να βυθιστεί στην ανυπαρξία της τελειωμένης σχέσης του. Παρατηρούσε μελαγχολικά την πόλη ,απο την κορύφη ενός ερειπωμένου και κατεστραμένου απο την μούχλα πυργίσκου στην Άνω πόλη, ακούγοντας τους στίχους του big star των Ocean colour scene προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του να ξεχάσει την μονόπλευρη αγάπη που είχε για αυτή την γυναίκα.

06 big star.wma

I don't want to be another big star
Picking at your cars
Stealing at your clothes
Finding out what you don't know
You don't know

I don't want to be your big star
Picking your calls; saying I don't know
I don't want to be your suitor
Lacking at your feet
Trying to love the things you need

Το πάθος του έλειπε, η αγάπη χωρίς όρους και συμβιβασμούς. Ήθελε να ζήσει μια σχέση χωρίς λογική να δώσει για πρώτη φορά όλο του τον εαυτό, και να πάρει να ρουφήξει την αγάπη μιας γυναίκας. Τόσο κενό τόσα χρόνια.

Ήθελε να φύγει δεν άντεχε να προσποιείτε οτι είναι καλά, δεν ήταν ήθελε αλλαγή, ήθελε νέα πρόσωπα, νέες αγάπες, ήθελε κουράγιο και τόλμη. Δε θα έφευγε ποτέ το ήξερε, όσες φορές προσπάθησε να φύγει απο τη πόλη του ένιωθε ξεριζωμένος και κενός, ένιωθε δίσκος χωρίς μουσική. Κάθε πόλη έχει το δικό της vibe, και ο Αλέξανδρος ανέπνεω με αυτο της θεσσαλονίκης.

Κοίταξε ασυναίσθητα το σταθμό των τρένων και είδε την κόκκινη αμαξοστοιχεία να μπαίνει στο σταθμό, και σκέφτηκε οτι ίσως κάποιος σε εκείνο το τρένο να μπορεί να του αλλάξει την ζωή, να είναι εκεί κάποια γυναίκα που θα τον κάνει να αφήσει την καρδιά του να πετάξει, να πέσει και γεμάτη απο έρωτα να απογειωθεί στον ουρανό.

Παράλληλες ζωές. Pilot episode

Η σχέση.





Το πάθος.





Η αρρωστημένη αγάπη.





Η αρχή μιας παράξενης σμίξης διαφορετικών ανθρώπων, πόσο πολύ θα αγαπηθούν και πόσο θα μισήσει ο ένας τον άλλον;





Αυτή η Σάλυ μια κοπέλα διαφορετική απο τις άλλες με μια δυναμικότητα απίστευτη και κουράγιο 200 αντρών, αυτός ένας γοητευτικός ρομαντικός άντρας ο Αλέξανδρος οι ζωές τους συναντήθηκαν, οι καρδιές τους χαράχτηκαν για πάντα με την άρρωστη αγάπη μεταξύ τους.





Η Σάλυ φτιάχνει τις βαλίτσες της η ζωή της θα ξεκίναγε απο την αρχή, νέα πόλη, νέοι φίλοι, νέοι γκόμενοι. Ανυπομονούσε αλλά και φοβόταν, ποιος όμως δεν ερεθίζεται στην ιδέα του αγνώστου; Περίμενε να ξαναγεννηθεί απο τις στάχτες της, να βγει πιο όμορφος άνθρωπος και πιο δυνατή μετά απο όλες τις κακοτυχίες της. Έκλεισε την βαλίτσα, άφησε ένα τεράστιο χαμόγελο με ειρωνία να χαιρετίσει την παλιά της ζωη και έφυγε για το σταθμό Λαρίσης.

Είχε μπουχτίσει πια με την απρόσωπη καθημερινότητα της Αθήνας. Ποτέ αυτή η πόλη δεν την ικανοποίησε, αντίθετα με όλους τους φίλους της ήξερε οτι δεν ηταν ενα Athens city girl, το χάος αυτό δεν της ταίριαζε.



O Aλέξανδρος είναι ένας μοναχικός μουσικός της Θεσσαλονίκης, με μοναδική διέξοδο απο την μελαγχολία της πόλης είναι η ικανοποίηση που του δίνει η καλή μουσική. Μια βόλτα στον βαρδάρη, στο δάσος του Σεϊχ Σου με παρέα και κιθάρες, η ζωή του είναι απλή αλλά με πανέμορφες εικόνες και μελωδίες. Απλή για αυτόν, πολύπλοκη για τους φίλους και την "αυλη" του , όπως ονόμαζε τους γνωστούς του. Όλοι ξέραν οτι είναι ένας μοναχικός άντρας που δεν θα αγαπήσει ποτέ τίποτα παραπάνω απο τον εγωισμό του και την κιθάρα του.



Θα συναντηθούνε, ο διάχυτος ρομαντισμός της πόλης θα τους κάνει να ερωτευτούνε με πάθος.



Ζούνε παράλληλες ζωές όλα αυτά τα χρονιά, αλλα σήμερα η βραδιά έχει κάτι διαφορετικό, τα αστέρια είναι πιο λαμπερά γεμάτα ζωή, το φεγγάρι τρεμοπαίζει σαν την λάμψη του δακρυσμένου ματιού. Ο αέρας φυσάει με γλύκα τα μαλιά του Αλέξανδρου, και "γλύφει" αισθησιακά το λαιμό του η υγρασία στο Σεϊχ Σου. Το τρένο νανουρίζει την Σάντυ καθώς κοιτάει τα άστρα, την νανουρίζει και νιώθει τόσο ευτυχισμένη για την καινούργια της αρχή, και ένιωθε οτι η ζωή της θα αλλάξει.




Ο ουράνος αποφάσισε την συνάντηση τους, αποφάσισε την μεταξύ τους σχέση, οι ίδιοι όμως θα αποφασίσουν το τέλος τους.

{φωτογραφία απο http://www.e-artists.gr/ και απο τον Ανδρώνη Κων/νο}