Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

Χαμένο αγόρι


Ένα μικρό παιδί που αχνά θυμάμε πλέον, ήρθε πρόσφατα και μου θύμησε πράγματα απο παλιά. Αυτό το παιδί ζει σε ένα νησάκι όμορφο, ήρεμο και τακτοποιημένο, το οποίο όμως είναι περιτριγυρισμένο απο πολλά, αμέτρητα, άγονα μικρά νησάκια, μικρές εξορίες. Είναι χαμένο αυτό το παιδί πλέον, τόσα χρόνια κάθε πράγμα που δεν καταλάβαινε και κάθε τι ανάρμοστο για την οικογένεια του και την κοινωνία του σχημάτιζε και ένα τέτοιο νησάκι μακριά απ΄αυτό. Τα νησάκια αυτά , οι μικρές εξορίες, με τον καιρό γινόντουσαν αμέτρητα σαν μια Ελλάδα διπλάσια απ΄αυτή που ξέρουμε, με την μόνη διαφορά που τα νησάκια είχαν μια παχιά ομίχλη να τα καλύπτει κάνοντας αδύνατο το να δει το μικρό παιδί τι είχε κρύψει εκεί. Η ζωή του ήταν ήρεμη και τακτοποιημένη, ένιωθε μπερδεμένος πλέον γιατί όλα του τα συναισθήματα και η προσωπικότητα του ήταν χαμένες στα διάφορα νησάκια. Γέφυρες δεν είχε φτιάξει, ήταν καταδικασμένος στην αρεστή καθημερινότητα του νησιού που του χτίσαν όλοι. Μία μέρα ένας δυνατός άνεμος ξέσπασε στο "τέλειο" νησί του φέρνοντας του μικρές δόσεις συναισθημάτων που είχαν χαθεί στις μικρές εξορίες, σάστισε, μπερδεύτικε, αποφάσισε να βουτήξει στην θάλασσα, να ξεφύγει απο τις μικρές εξορίες και την μακρινή θλιβερή τους θέα, αλλα και από το προκατασκευασμένο νησάκι που ζούσε.

Κολυμπούσε για μέρες, μήνες, ίσως χρόνια, αλλά όλο στο ίδιο και στο ίδιο νησί έφτανε. Ξαφνικά είδε τον ίδιο του τον εαυτό αλλά μεγαλύτερο, πιο ώριμο να απομακρύνετε. Του φώναξε να τον βοηθήσει αλλά εκείνος έγνεψε όχι, αφήνοντας τον έτσι αιωνίως να παλεύει με την βιτρίνα του κόσμου του και τα νησάκια να κρύβουν τον ίδιο του τον εαυτό σε διάφορα κομάτια πάνω στα χιλιάδες αυτά νησιά.

Παράλληλα, το μεγάλο πια αγόρι ζούσε μια ζωή όπως την ήθελε, αναπτύχθηκε σαν άνθρωπος, έγινε πιο ώριμος, πιο έξυπνος. Κάτι έλειπε όμως, δεν θυμόταν την πρώτες του ανάγκες, τις πρώτες του επιθυμίες, τα παιδικά του χρόνια. Ένιωθε οτι πλησίαζε σε αυτό που ήθελε για να είναι πραγματικά ο εαυτός του, αλλά διαπίστωσε πως πρέπει να σώσει το μικρό αγόρι που άφησε να βασανίζετε μέσα στην θάλασσα περιτριγυρισμένο απο ομίχλη και μπερδεμένο. Γύρισε πίσω αγκάλιασε το αγόρι, του υποσχέθηκε πως δεν θα το ξαναφήσει και μαζί φτιάξαν μια σχεδία να ανακαλύψουν όλα αυτά που δεν καταλάβαινε και ντρεπόταν να δείξει το μικρό αγόρι. Δεν θα είναι εύκολο ταξίδι, αλλά ο ώριμος άντρας μαζί με το φοβισμένο και μπερδεμένο αγόρι θα μετατραπούν σε έναν άνθρωπο που είναι περήφανος με όλη τη σημασία της λέξεως!

ΥΓ Συγνώμη για τα ορθογραφικά, γράφτηκε γρήγορα για να ακολουθήσει τις γρήγορες σκέψεις μου.

19 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν:

apparos είπε...

Γλυκές, αισιόδοξες σκέψεις κάνεις.
Μακάρι να είναι και αληθινές!
Καλό βράδυ

Hfaistiwnas είπε...

Καλησπέρα! Έτσι χάνονται οι άνθρωποι.. μακάρι να βρουν όλοι έτσι το δρόμο τους ή.. τον εαυτό τους...

stella είπε...

ερωτευμενος?
αν οχι,φυγε απο το νησι,βουτα

xipasmenos είπε...

Stella mou den exei na kanei me erwta! K hdh kolumpaw!
Filia appare hfaistiwnako k stellitsa mou!

Θράσος είπε...

Kαλό ταξίδι...αν και μάλλον επώδυνο το βλέπω.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Χεσε τα ορθογραφικα.
Κοιτα μονο μη σκεφτεσαια ανορθογραφα.

One happy dot είπε...

Αγάπη μου γλυκειά! Σαν το μικρό πρίγκιπα κι εσύ θα φροντίζεις το "μικρό" τριαντάφυλλό σου και ολα θα πάνε καλά! Και να'ξερες πόσο περήφανη νιώθω για αυτά που διαβάζω...

sakafiora είπε...

koroida!
mas pshnei gia na tou paroume dwro magio, omprela, mpratsakia!

THANOS είπε...

poly omorfo, mou fernei sto myalo apisteytes eikones. kalo vrady...

THANOS είπε...

poly omorfo keimeno... na xeis ena exisou omorfo vrady

xipasmenos είπε...

σακαφιορα με καταλαβες...ποσο με ξερεις ποσο με ξερεις μωρό μου....

Ευχαριστώ όλους για τα + μηνύματα.....μπαίνουν έξτρα στην +ενέργεια μου!!!!

MAD είπε...

μήπως να το γυρίσεις στο πεζογράφημα?

*εγω γιατί πιστεύω ότι μικρό και μεγάλο αγόρι είναι δυο πρόσωπα? απλά ζουν παράλληλα μέχρι να συναντηθούν όταν οι καιροί και οι συγκυρίες το επιτρέψουν να γίνουν ένα. μάλλον είσαι ερωτευμένος και εδώ υποκλίνομαι

xipasmenos είπε...

Oxi giatrouli mou, ena einai erwteymenos den eimai! Einai mia proswpikh mou poreia! Den thelw apla na zw thelw na eimai kala me mena k thelw na ginei kala k to komati tou eaytou mou sto parelthon!! Tespa einai biomata mou, se mena makes sence polloi den katalabainoun ti enow! Filakia

ProFyLaKtiKo είπε...

χμ. μεγαλώνουμε. κάποιες φορές αλλάζουν οι στόχοι. οι καταστάσεις. αλλά πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε τα παιδικά μας όνειρα..

lapofthegods είπε...

Αχ σταμάτα! Μόλις επέστρεψα στο blogging... Μη με κάνεις να ξαναφύγω! Θα συμφωνήσω με το θράσο! Επώδυνο το βλέπω (για ποιόν δεν έχει και τόσο σημασία)...

xipasmenos είπε...

Προφυλακτικό μου κάπως έτσι!!!

lap μου, δεν το θελα ήταν τυχαίο και δεν θα ξανασυμβεί!!!!!

Όναρ είπε...

Ρε συ baby face μη μου μελαγχολείς..Καλημέρες ανόητα χαρούμενες..

b|a|s|n\i/a είπε...

ο άντρας να είναι υπερήφανος για το αγόρι και το αγόρι να είναι υπερήφανο για τον άντρα. καλησπέρες! με όλη την σημασία της λέξεως.

xipasmenos είπε...

Μονο μελαγχολικός δεν είμαι, ίσα ίσα πολύ χαρούμενος!!!!

Σε καμία περίπτωση δεν ήταν ποστ λύπης έρωτα, στεναχώριας, ήταν ένα ποστ αλλαγών ουσιαστικών που δεν είναι εύκολο να κάνει και κάποιος και που δε μπορεί κάποιος να καταλάβει ακριβ'ως!!!

Σας φιλώ γλυκά όλους!!!!!